Την Παρασκευή 5 Οκτωβρίου πραγματοποιήθηκε το προγραμματισμένο από την ενορία προσκύνημα στην ομόδοξη Σερβία, ένα τετραήμερο προσκύνημα κατά το όποιο είχαμε την ευλογία να φτάσουμε στην πρωτεύουσα της Σερβίας, το Βελιγράδι και να περιηγηθούμε στα σημαντικότερα αξιοθέατα της πόλης: τον Πατριαρχικό Ναό των Ταξιαρχών, το Πατριαρχείο, τον περίφημο ναό του Άγιου Σάββα με την καταπληκτική σε ομορφιά κρύπτη, το φρούριο της πόλης, το Kalemegdan, ένα οχυρό και πάρκο μαζί, τον πανέμορφο πεζόδρομο της οδού Κνεζ Μιχαΐλοβα, τον Πύργο Νεμπόϊσα, όπου εκεί φυλακίστηκε και θανατώθηκε από τους Τούρκους ο Ρήγας Φεραίος, και τα καταστραμμένα από τον πόλεμο κρατικά κτήρια, τα όποια διατηρούνται για να θυμίζουν στις νέες γενιές την εποχή εκείνη.
Την επομένη πήραμε τον δρόμο για να επισκευθούμε την όμορφη
πόλη του Νόβισαντ, κάνοντας στάση για προσκύνημα στην ανδρική ιερά μονή Ταξιαρχών
και στη γυναικεία ιερά μονή Αναστάσεως του Κυρίου με τα περίφημα ψηφιδωτά, έργα
των αδελφών της ιεράς μονής και της γερόντισσας της μονής, της μοναχής Πορφυρίας,
η οποία είναι ελληνικής καταγωγής. Αξίζει μάλιστα να τονιστεί η ιδιαίτερη
φιλοξενία τους, που μας σκλάβωσε. Στη συνέχεια φθάσαμε στην πρωτεύουσα
της Βοϊβοντίνας, το πανέμορφο Νόβισαντ, το οποίο με 390.000 κατοίκους είναι η
δεύτερη μεγάλη πόλη της Σερβίας μετά το Βελιγράδι. Εκτός των άλλων θαυμάσαμε
και φωτογραφήσαμε το μεγαλύτερο
παραδουνάβιο κάστρο, το Πετροβαραντίν. Επάνω στο κάστρο υπάρχει ο πύργος του
Ρολογιού, το οποίο χτίσθηκε για να βλέπει όλη η πόλη από παντού την ώρα, αλλά
και οι ναυτικοί που ταξίδευαν στον Δούναβη. Επισκεφθήκαμε επίσης την
πανέμορφη πλατεία του Νόβισαντ με τα πανέμορφα αρχιτεκτονικά κτήρια που
δεσπόζουν στην περιοχή, τον ρωμαιοκαθολικό καθεδρικό ναό, το επισκοπείο της
περιοχής και τον μητροπολιτικό ναό του Αγίου Γεώργιου. Επιστέφοντας προς το
Βελιγράδι κάναμε μια στάση για καφέ στην πόλη - Μουσείο, το Καρλόβτσκι, που προστατεύεται από την UNESCO, και
πραγματικά μαγευτήκαμε από την όμορφη πλατεία με τα ιστορικά κτήρια, όπως το
Πατριαρχείο, η Θεολογική Σχολή, η εκκλησία του Αγίου Νικολάου και το πρώτο
φαρμακείο. Όταν εισήλθαμε στο ναό κατά την ώρα του εσπερινού και του όρθρου, σύμφωνα
με το Σλαβικό τυπικό, στα αναλόγια έψελναν οι φοιτητές της θεολογικής σχολής.
Επιστρέφοντας στο Βελιγράδι, περιηγηθήκαμε με το ποταμόπλοιο στον Δούναβη, στη
συμβολή του με τον ποταμό Σάββα, και απολαύσαμε την πόλη φωτισμένη, θαυμάζοντας
υπό μια άλλη οπτική την ομορφιά της πόλης αυτής.
Την τελευταία μέρα, αφού πήραμε τον δρόμο της επιστροφής
για την Ελλάδα κάνοντας στάση στην πόλη Νις, γενέτειρα του Μεγάλου Κωνσταντίνου
και μία από τις τρεις μεγαλύτερες πόλης της Σερβίας, τα μεσάνυκτα φτάσαμε στην
Ευκαρπία, έχοντας πάρει μαζί με τις αποσκευές μας να μας συντροφεύουν οι
όμορφες εικόνες, παραστάσεις και εμπειρίες που ζήσαμε αυτές τις μέρες εκεί.
